De titel zijn de woorden van mijn eigen persoonlijke prins!

Euhm ja, ofwel heeft hij een groot vertrouwen in mij ofwel zijn er dingen die ik niet wil weten! Denkt hij misschien echt dat ik zo’n lieverdje ben? Maakt liefde echt blind?

Uiteraard vind ik het geweldig dat hij me zo hard vertrouwd en zijn prinsesje wat blikken buiten ons domein gunt! Uiteraard besef ik dat niet iedereen dat zou doen

Wat je niet weet kan je inderdaad niet deren maar echt de perfecte zin is dit niet. Zeker niet omdat onze relatie nog wat wankel is soms!!! Soms vraag ik me af of hij echt wel mijn droomprins is! Voorlopig is het droom en prins nog wat apart! Ik val niet in zwijm als ik hem zie maar ben uiteraard wel overgelukkig! Voorlopig zetten we de weg naar dromenland verder! Samen…maar soms apart want wat niet weet niet deert dus hoeft hij niet alles te weten! Maar aan de stabiliteit zal nog wat gebouwd moeten worden, nog wat gepraat moeten worden, logisch na 1 maand, 1 week en 1 dag!

Binnen 1,5 uur kan ik hem terug in mij armen nemen en zijn zachte zoete lippen kussen! Nog 1,5 uur en ik mag die lieve woordjes weer horen maar van alles wat ik gisteren heb gedaan zal mijn prinsje geen woord horen. Het zal hem leren!

Gisteren heeft dit prinsesje voor de eerste keer haar schoon-familie -in -spe gezien!

Fieeeuuuuw, dat was ff stress! Ik had er al zoveel van gehoord maar al bij al viel het goed mee! De mama was duidelijk ook een beetje zenuwachtig maar enorm vriendelijk! De broertjes waren ook leuk op het eerste zicht! Alleen…de papa baart mij zorgen! Ok daar overleef ik dus niet mee later! Misschien veranderd dat nog wel maar ik hoop van harte dat mijn prinsje het karakter van zijn mama heeft en zeker niet van zijn papa! Dat zal ik in de toekomst wel merken maar op sommige momenten had ik echt een beetje schrik! Ik was er voor mijn eerste keer en persé moest mijn schatje vanalles in orde maken, ik bleef 1 keer eten (de mama kan dus lekker koken) en meteen ging het over iets al dan niet kopen en waar wel en waar niet en hoe en wat en… Geweldig, de papa is niet zo geliefd maar dus ook niet bij mij! Volgens mij vind hij me niet eens leuk maar ergens kan me dat niet schelen…de rest zal me hopelijk wel OK vinden en het belangrijkste daar kan ik zeker van zijn! Mijn lieve prins ziet mij doodgraag dus meer moet ik niet hebben al zou ik toch vandaag graag een vliegje willen zijn daar thuis!

Na het avondeten hadden we nog afgesproken met vrienden! We waren schandalig te laat eigenlijk maar we zeiden maar dat we 20 na hadden verstaan ipv 20 voor!

Hoe het kwam dat we te laat waren is simpel! Ergens diep in mij, en ik denk ook zeker bij mijn prinsje zit er zo’n diep verlangen naar elkaar! Naar meer, een soort hunkering, het elkaar nooit meer willen loslaten! Ooooh wat genieten we van die momenten! Daarvoor was de regen nodig die een avond, daardoor weten we nog harder hoe graag we elkaar zien!

De momenten dat de regen met bakken uit de hemel viel blijven me nog lang bij, maar ze zijn nu al aan het vervagen! Ik vraag mij af of hij mij tranen zag, hij weet het volgens mij gewoon!

Maar ergens is er dus een gevoel van hunkering naar elkaar die echt elke keer groeit maar volgens mij is die voorlopig onoplosbaar! Waar, wanneer en hoe vinden we een moment helemaal voor onszelf? Nergens voorlopig en dat is ongelooflijk jammer!

Ik ga jullie nu laten! Mij terug even in de realiteit van het dagelijkse leven begeven, morgenavond mag ik weer dromen! Oooh wat kijk ik er enorm naar uit…

Mijn prinsje, voor altijd de mijne? Ik hoop van wel!

PS. Vlindervriend, je reacties zijn geweldig mooi, BEDANKT!

De eerste traantjes zijn gevloeid

Het eerste bochtje, de eerste oneffenheid zijn we gepasseerd! Ooh wat was ik blij dat het regende, alhoewel dan had hij mijn traantjes mss gedroogd, de lieve schat!

Woensdag kwam ik terug van een excursie en we hadden toen gezegd om samen naar Antwerpen te gaan gisteren.  Nu mijn gevoel was al niet helemaal 100% en het begin viel nog mij, op het einde had ik gewoon schrik om het op te geven, schrik om even op een pauzeknop te willen drukken!

De avond liep helemaal niet zo super, hij had het door maar negeerde het liever.

10 meter van elkaar lopen, elkaar niet zoenen, niet arm en arm of hand in hand lopen en dat 30 minuten voor het einde nog niet doorhebben, dat ging me te ver!

In de gietende regen hebben we een klein obstakel gehad, ik had bijna alles in twijfel getrokken, of het dit wel allemaal was! Ja zelfs prinsen moeten soms wakker gekust worden, alleen kuste ik gisteren niet, ik schudde hem wakker met mijn woorden. Ze klonken wat cru maar ze zaten mij dwars en ik zie hem te graag om mijn slecht gevoel zo te laten!

Soit, alles is in orde hoor, morgen komt hij eten want morgen wordt ik een jaartje ouder! Wordt wel leuk en vooral hopelijk romantisch!!!!

Dikke zoen,

Prinsesje die nog steeds van haar prinsje houdt!!!